ကြ်န္ေတာ္တို ့အား သက္ဆိုင္ရာမွ ႏွစ္ၾကိမ္ႏွစ္ခါ ေခၚယူ စစ္ေဆးၿပီးခ်ိန္တြင္ ဘန္ေကာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ အမုန္း
စိတ္ဝင္လာသည္။ ႏွစ္ေခါက္လံုးမွာ ႏိုင္ငံေရးႏွင္ ့ဆက္သြယ္ပတ္သက္မႈ ရွိ၊မရွိ ေခၚယူစစ္ေဆးၿခင္း ၿဖစ္၍ ပိုၿပီး
စိတ္ပ်က္လာသည္။ သူတို ့က ရိုးရိုးစစ္တာမဟုတ္။ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ အခ်က္အလက္မ်ား၊ ပတ္(စ)ပို ့ မိတၱဴမ်ား
ဓါတ္ပံုမ်ားၿဖင္ ့ ဖိုင္လုပ္ၿပီး စစ္ခ်က္ယူထားၾကသည္။ ဤၿပႆနာက မလြယ္လွ။ ကြ်န္ေတာ္တို ့က ပတ္(စ)ပို ့
အတည္တက် ကိုင္သူမ်ား မဟုတ္။ စကၤာပူဗီဇာရွိသည္ ့စာအုပ္ကို အဓိက ကိုင္သူမ်ားၿဖစ္၍ မၾကာခဏ နာမည္
လြဲေနတတ္၏။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ လာစစ္ပါက ပတ္(စ)ပို ့ မတူလွ်င္ ေသဖို ့သာ ရွိေတာ ့မည္။ ဤအမႈကား
မေသးလွ ။
ေနာက္အပူတစ္ခုက ဖိုင္ ့ကို ဇနီးေအးကိစၥ ဖြင့္ေၿပာရမည္ ့ အပူ ၿဖစ္သည္။
ဖိုင္၏ ၾကီးမားေသာ သစၥာတရားကို ကြ်န္ေတာ္ ဥေပကၡာမၿပဳခဲ ့။ ကြ်န္ေတာ္ မိန္းမယူလွ်င္ သူ ့ကို ဖြင့္ေၿပာပါဟု
ကတိေတာင္းခဲ ့သည္မွာ ၾကာခဲ ့ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ မည္သို ့ ေၿပာရမည္ကို မသိေသး။ ေဝ ့လည္ေၾကာင္ပတ္ လုပ္ေန
မိသည္မွာ ၾကာၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ အဖ်ားတက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ဖိုင္၏ သစၥာတရားက ကြ်န္ေတာ္ ့ကို မရမက ႏိႈးေဆာ္
ေလၿပီ။ ဖိုင္၏ ၿဖဴစင္ေသာ သစၥာတရားကို ကြ်န္ေတာ္ တုန္လႈပ္လာ၏။
ဒုတိယအပူၿဖစ္သည္ ့ ဇနီးေအးကိစၥကို ဖြင္ ့ေၿပာရန္အတြက္ ဖိုင္ ့ထံမွ အားနည္းခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္ အကြက္
ေခ်ာင္းေနသည္။ ဘာမွ မေတြ ႔ရေသး။ စကၤာပူ ၿပန္တက္ရန္ ရက္မွာလည္း နီး၍လာေခ်ၿပီ။ တစ္ရက္မွာေတာ ့
“နမ္ ့ရို” ေနမေကာင္းခ်ိန္မွာ ဖိုင္တစ္ေယာက္ အခ်ိန္ပို ဆင္းေနသည္ ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ဆူရင္း၊ေငါက္ရင္း
ကိုယ္ ့အပူကိုပါ တစ္ခြန္းတစ္စ ေၿပာခ်လိုက္သည္။ ဖိုင္က ရုတ္တရက္ ခြန္းတံု ႔မၿပန္။ ေနာက္ေနသည္ပဲ ထင္၏။
ကြ်န္ေတာ္ႏွင္ ့လိုက္လာၿပီး ထပ္ခါထပ္ခါ ေမးလာေတာ ့မွ ...
“ ကြ်န္ေတာ္ မေတာင္းပန္ခ်င္ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္ မိန္းမ ရခဲ ့ၿပီ ”
“ တကယ္လားရွင္ ..”
“ တကယ္ပါဖိုင္၊ ကြ်န္ေတာ္ ဖ်ားတဲ ့ေန ႔က သမီးေလး ေမြးတယ္တဲ ့၊ မနက္အေစာၾကီး ဖုန္းေခၚတာေလ ”
“ ကြ်န္မ မယံုဘူး ”
“ မယံုလို ့ မရဘူး ဖိုင္၊ ကြ်န္ေတာ္ ေၿပာေနတာကို ယံုရမယ္၊ ၿမန္မာၿပည္မွာ ရွိတယ္ ”
“ ဟင္ ့အင္း .. ရွင္ ့မိန္းမ ဒီမွာပဲ မဟုတ္လား၊ ဘယ္မွာ ထားလဲ ေၿပာ ”
ဖိုင္က ေၿပာေၿပာဆိုဆို ကြ်န္ေတာ့္အိမ္မွာ ေရာက္ေနေသာ မိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္ဟု ထင္ကာ ခ်က္ၿခင္း သြား
ေတြ ႔ရန္ ၿပင္သည္။
“ မဟုတ္ဖူး ဖိုင္..၊ သူတို ့က ဧည္ ့သည္ေတြပါ၊ အစ္ကို ့ ဧည္ ့သည္ေတြ ဖိုင္၊ ကြ်န္ေတာ္ ေၿပာတာ မယံုရင္ ဆက္
မေၿပာေတာ ့ဘူး ”
ကြ်န္ေတာ္ ့စကားေၾကာင္ ့တိုက္ခန္း ေလွကားတြင္ အမုန္းခြန္အားကို ဖိုင္ တည္ေဆာက္သည္။
ကြ်န္ေတာ္ သိလိုက္ပါၿပီ။ သူ ့ႏွလံုးသားမွ ကြ်န္ေတာ့္ကို ႏွင္ထုပ္ရန္ အမုန္းခြန္အားကို ဖိုင္ထူေထာင္ပါေတာ ့မည္။
ဖိုင္သည္ သံေယာဇဥ္အပူကို ဘယ္သူ ့အကူမွ မပါပဲ ၿငွိမ္းပါေတာ ့မည္။
ကြ်န္ေတာ္ အခန္းထဲသို ့ မနဲေခၚယူ၍ ဓါးတစ္ေခ်ာင္း ခ်ေပးလိုက္သည္။ ဖိုင္က ဓါးကို ဆတ္ကနဲ ေကာက္ကိုင္
လိုက္သည္။ ထိုးလိမ္ ့မည္ဟုပင္ ကြ်န္ေတာ္ ထင္၍ ေခါင္းငံု ႔ကာ ၿငိမ္ေနလိုက္သည္။ ခဏအၾကာမွာ ဖိုင္ ထြက္
သြားသည္။ ေလွကားဝတြင္ သြားၿပန္ထိုင္ေနသည္။
ကြ်န္ေတာ္ ဖိုင့္ကို မေခ်ာ ့ခ်င္၊ ေပးတဲ ့အပစ္ကိုသာ ခံယူလိုက္ခ်င္သည္။ ခက္သည္က ဖိုင္က ဘာအပစ္မွ မေၿပာ။
သူ ့ကိုယ္သူပင္ အပစ္တင္ရင္း သူ ့ေဝဒနာကို သူ ကုစားေနၿပန္သည္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေက်ာ္အထိ ဖိုင္ ေပၚမလာ
ေတာ ့ေပ။
ကြ်န္ေတာ္ ဖိုင့္အိမ္ကို ေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ ဖိုင္ ဖ်ားေနသည္။
ကြ်န္ေတာ္ ေထြးေပြ ႔ေသာအခါ ဖိုင္ ရိႈက္ၾကီးတငင္ ငိုပါေတာ ့သည္။ နမ္ ့ရို မရွိ၍သာ ေတာ္ေတာ ့သည္။ ဖိုင္က
ကြ်န္ေတာ့္ႏႈတ္မွ ေတာင္းပန္စကား ထြက္လာမလားဟု ေငးၾကည္ ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ မေတာင္းပန္ရက္ေတာ ့ပါ။
ဤၿဖစ္ရပ္မ်ားကို စိတ္ အားလပ္ေသာ ေန ့တစ္ေန ့တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ငိုခ်ရင္း ၿပန္စဥ္းစားခ်င္၍ ၿဖစ္သည္။ ငိုခ်ရင္း
ေအာက္ပါ စကားေတြကို တစ္ေယာက္ထဲ ေၿပာလိုက္ခ်င္သည္။
“ ကြ်န္ေတာ္ ့ႏွလံုးသားထဲမွာ ဖိုင္ ဘယ္ေနရာအထိ တိုးဝင္ရွိေနတယ္ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ့ဖာသာ ငိုခ်ရင္း
တမ္းတမ္းတတ ေတြးမိဦးမွာပါ ဖိုင္ရယ္၊ ႏွလံုးသားထဲက အပစ္ေတြကို ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး သိမ္းထားရင္း
ေလာကဓံလိႈင္းေၾကာင္ ့ စိတ္ပန္းႏြမ္းရိေလတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ မွားခဲ ့ေလၿခင္းလို ့ ေအာက္ေမ ႔ေနမွာပါ ”
“ ဖိုင္တို ့၊ နမ္ ့ရိုတို ့၊ ဇနီးေအးတို ့၊ ရေဝ တို ့ကအစ တစ္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ႔ အၿပစ္ ေၿမာက္မ်ားစြာအတြက္
နာၾကည္းေဒါသ ဝင္ၾကမွာပါ၊ ဘယ္သူ ့ကိုမွ ကြ်န္ေတာ္ မေတာင္းပန္ဘူး ဖိုင္၊ ဒါဟာ “ အဒါ ” ရဲ ႔ မာနတရား
အစစ္ပဲ၊ ႏွလံုးသားက မခံႏိုင္လို ့ ငိုခ်သည္ ့တိုင္ ကြ်န္ေတာ္ ့ ေဝဒနာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ ခံယူခ်က္၊ ကြ်န္ေတာ့္ အတၱ
တရားေတြ အတြက္ ဒူးမညြတ္ခ်င္ေတာ ့ဘူး၊ အားလံုးကို တတ္ႏိုင္သေရြ ႔ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ၿပခဲ ႔တာပါပဲ ဖိုင္၊
တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ ပံုမေပးႏိုင္တဲ ့အၿပစ္ေၾကာင္ ့ ဥေပကၡာတရားကိုယ္စီနဲ ့ ကြ်န္ေတာ္ ့ကို မုန္းတီး
ၾကရင္လည္း ေတာင္းပန္ဖို ့ ကြ်န္ေတာ္ ဆႏၵ မရွိဘူး။ ငိုခ်ခြင္ ႔ ၾကံဳတဲ ႔ေန ့မွာေတာင္ တစ္ေယာက္ထဲ ကိ်တ္ငိုပစ္
မယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ့အၿပစ္ကို ေက်ပါေစလို ့ ဘယ္သူ ့ကိုမွ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးၿပီး ေဝဒနာကို မေၿဖသိမ္ ့ဘူး။
ကြ်န္ေတာ္ ့ဘာသာပဲ ခံစားယူမယ္။ ဖိုင္ ့ခံစားခ်က္ကို စာနာမိရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ငိုခ်င္တယ္။ ဇနီးေအးရဲ ႔
ခံစားခ်က္ကို ငဲ ႔ၾကည္ ့မိရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ငိုခ်ခ်င္တယ္။ တတ္ႏိုင္သေရြ ႔ ေတာ ့ ခံႏိုင္ဦးမွာပါ ”
ဖိုင္ ့ကို ဖြင္ ့ေၿပာၿပီးခ်ိန္က စ,ၿပီး ဘန္ေကာက္ဟာ ကြ်န္ေတာ္ ့ကို မေပ်ာ္ရႊင္ေစေတာ ့ပါ။
ဘန္ေကာက္မနက္၊ ဘန္ေကာက္ ညေန၊ ဘန္ေကာက္ ညအေၿခ ၿမိဳ ႔ေတာ္ၾကီးဟာ ကြ်န္ေတာ္ ့အတြက္ ပိုလို ့
ပ်င္းရိေစခဲ ့ပါၿပီ။ ဘန္ေကာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ မေပ်ာ္ေတာ ့။
ဘန္ေကာက္ဟာ ေပ်ာ္စရာ မရွိဘူးလို ့ သစၥာေဖာက္စကား ကြ်န္ေတာ္ ေၿပာခဲ ့မိပါၿပီ။
ဘန္ေကာက္ကိုမွ မဟုတ္။ ဖိုင္ ့ကိုလည္း သစၥာေဖာက္ၿပခဲ ့ၿပီ။ ထို ့အတူ ေၿဖာင္ ့မတ္ရဲရင္ ့ေသာ“အဒါ”ဟူသည္ ့
ခပ္ရိုင္းရိုင္း၊ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ကိုယ္ပြားတစ္ခုလံုးကိုလည္း သစၥာေဖာက္ခဲ ့ၿပီ။
ကြ်န္ေတာ္ ဘန္ေကာက္မွ မစြန္ ့ခြာမွီ ဖိုင္ ့ကို ေလးနက္ေသာ ကတိစကားႏွင္ ့တကြ စာတစ္ေစာင္ ေပးထား
ၿဖစ္သည္။ “ နမ္ ့ရို” အသက္ႏွစ္ဆယ္ၿပည္ ့ခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ၿပန္လာမည္ဟု။ ဤသည္မွာ ဘဝ၏ တိုက္ပြဲ
တစ္ခုကို လွမ္းေမွ်ာ္စဥ္းစားရင္း ကြ်န္ေတာ္ ကတိေပးခဲ ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထိုကာလတြင္ ကြ်န္ေတာ္ က်ဆံုးပါက
ဖိုင္ ့အား ကြ်န္ေတာ္သည္ လူရူးတစ္ေယာက္သာ ၿဖစ္ေၾကာင္းအား သမီးကို ကတိေပးႏိုင္ေၾကာင္း ကတိခံခဲ ့
သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဖိုင္ ့ဆီကို ၿပန္မလာခ်င္၍ မဟုတ္။ ကြ်န္ေတာ္ ့ဘဝခရီးအတြက္ ရုတ္တရက္ ၿပန္လာႏိုင္လိမ္ ့
ဦးမည္မဟုတ္ဟု တြက္ဆထား၍ ၿဖစ္သည္။ လာေတြ ႔သည္မွာေတာ ့ ဘာမွ မခက္။ သို ့ေသာ္ ဖိုင္ႏွင္ ့ နမ္ရို ႔တို ့
အတြက္ သာမန္ဧည္ ့သည္တစ္ဦးအၿဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ မလာခ်င္ေတာ ့ၿပီ။
စိုးရိမ္ ထိတ္လန္ ့ေနေသာ လူေနမႈဘဝမ်ား၊ စည္းမ်ဥ္းမ်ား၊ ေသာကကို ဖံုး၍ ၿပံဳးေနရသည္ ့ဒုကၡမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္
မလိုေတာ ့ၿပီ။ ဤဒုကၡမ်ားကို ေက်ာ္လႊားဖို ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ေအာင္ၿမင္မွ ၿဖစ္မည္။ ေငြသာရွိလွ်င္ ထိပရိေဒဝ
မ်ား ကြယ္ေပ်ာက္သြားလိမ္ ့မည္။ သာမန္ဘဝေလးၿဖင္ ့ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားရင္း သူ ႔အပူ ကိုယ္မကယ္ႏိုင္၊ ကိုယ္ ့
အပူ သူမကယ္ႏိုင္သည္ ့ ၿဖစ္ရပ္မ်ိဳးေတြ ကြ်န္ေတာ္ မလိုလားေတာ ့ၿပီ။
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ စိန္ေခၚပြဲကို ႏႊဲရန္အတြက္ ပထမဦးဆံုးေၿခလွမ္းမွာပင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ အထိနာစြာ စကၤာပူ
ေထာင္တြင္းသို ့က်ဆင္းခဲ ့ရပါေတာ ့သည္။
ၿဖစ္ရပ္က ဆန္းလွသည္ေတာ ့ မဟုတ္။ သစၥာပ်က္ခဲ ့ေသာ ကြ်န္ေတာ္ ့အား သစၥာေဖာက္ေသာ မိတ္ေဆြသည္
ေနာက္မွာရပ္၍ ေခ်ာက္တြန္းခဲ ့ၿခင္းပင္ ၿဖစ္သည္။ သစၥာေဖာက္က ကိုယ္ ့ေနာက္မွာ ရပ္ေနသည္ကို ကြ်န္ေတာ္
ေနာက္က်စြာ သိခဲ ့ရခ်ိန္၌ အခ်ဳပ္ေဆာင္တြင္ မ်က္ႏွာႏွင္ ့ သမံတလင္း အပ္ကာ နာက်ဥ္း ေဒါသ ၿဖစ္ရံုမွတစ္ပါး။
အဖမ္းခံရသည္ ့ကိစၥကို ကြ်န္ေတာ္ အပစ္မတင္လိုေသာ္ၿငား အဖမ္းခံရပံု ဆန္းၾကယ္လွသည္ကို ကြ်န္ေတာ္
အံ ့ၾသေနပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုင္ေဆာင္လာေသာ ပတ္(စ)ပို ့အား ကာယကံရွင္ၿဖစ္သူအား လႊဲေၿပာင္းေပး
အၿပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာတင္ ရဲ ဖမ္းမိၿခင္းၿဖစ္သည္။ ေၿပာရလွ်င္ မိမိ မိတ္ေဆြအိမ္သို ့ သြားလည္ရင္း ကြ်န္ေတာ္
အဖမ္းခံရၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။
ထိုအိမ္ကို ရဲဝင္ေနမွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိ။ လက္ထဲမွာ ကိုင္၍ ဖတ္လာသည္ ့ေမာင္ထြန္းသူ၏ “ ရွမ္ဂရီလာ”
ဘာသာၿပန္စာအုပ္၏ အရွိန္ေၾကာင္ ့ အိမ္ထဲေရာက္မွပင္ ရဲဝင္စီးေတာ ့မည့္ အေၿခအေနကို သိရေတာ ့သည္။
ကိစၥမရွိ။
လ.ဝ.က မ်ား ဝင္လာခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ့မွာ ေက်ာင္းသားကဒ္ အစစ္တစ္ခု ရွိေနေသးသၿဖင္ ့ထိုကဒ္ကို ထိုးၿပ
လိုက္သည္။ ၿပႆနာက ထိုကဒ္သည္ အတုကဒ္ အပြား လုပ္ထားသၿဖင္ ့လ.ဝ.က က ခ်က္ခ်င္းပင္ ကြ်န္ေတာ္ ့
အား ထိုေက်ာင္းသားကဒ္၏ မူရင္း ပတ္(စ)ပို ့ကို ေတာင္းေတာ ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္ ဝန္ခံရၿပီ။ ငွား၍
ကိုင္လာမိေၾကာင္း ေၿဖာင့္ခ်က္ေပးရေတာ ့၏။ ကြ်န္ေတာ္ ့အတြက္ တစ္ခု သက္သာေစသည္မွာ ထိုေက်ာင္း
သားကဒ္နွင္ ့အတူ တၿခားေက်ာင္းစာအုပ္ႏွင္ ့ ပတ္(စ)ပို ့ တစ္ခုအား ထိုင္းဗီဇာ သြားေရာက္ ေလွ်ာက္ထားခဲ ့
သည္ ့ စလစ္စာရြက္မ်ား ရွိေန၍ပင္။ ရဲစခန္းကို မေရာက္မီေတာ ့ ကြ်န္ေတာ္ ့မွာ ထိုအၾကံဥာဏ္ ဝင္မလာခဲ ့
ေသး။ လ.ဝ.က မ်ားက ရိုင္းလွသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ေလးေယာက္စလံုးအား လက္ေနာက္ၿပန္ၿဖင္ ့လက္ထိပ္
ခတ္၍ အမ်ိဳးမ်ိဳးစစ္သည္။ ထိုးသည္။ ရိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ့ ဝမ္းဗိုက္ မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ၿဖစ္လာ၍ ဝမ္းသြားခ်င္
ပါသည္ဟု ခြင့္ေတာင္းသည္ကိုပင္ ခြင့္မၿပဳ။
ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ေက်ာင္းသားကဒ္ ပိုင္ရွင္ အစစ္ၿဖစ္သူ ေတာင္ၾကီးမွ ကိုစိုင္း ေရာက္လာပါသည္။ သူ ့ကိုေတာ ့
လက္ထိပ္မခတ္။ ကြ်န္ေတာ္ ့ကို သိသလားဟု ေမးသည္။ ကိုစိုင္းက ကြ်န္ေတာ္ ့ကိုသာ သိေၾကာင္း၊ မနက္ကပင္
ထိုင္းဗီဇာ ေလွ်ာက္ရန္ ကတ္ၿပားမ်ား ေပးခဲ ့ေၾကာင္း၊ ယခု ပတ္(စ)ပို ့စာအုပ္ လာယူရန္ ခ်ိန္းထားေၾကာင္း
ေၿပာၿပသည္။
လ.ဝ.က တစ္ဦးက ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ကာ ကြ်န္ေတာ္ ့ကို ဂုတ္ပိုးမွ ဆြဲမ,၍ ဝမ္းဗိုက္သို ့ လက္သီးေကြ်းၿပန္
သည္။ သည္တစ္ခ်က္ကိုေတာ ့ ကြ်န္ေတာ္မခံႏိုင္ေတာ ့ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ ဝမ္းပ်က္ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ကိုစိုင္းအား ေၿပာ
ၿပ၍ ကိုစိုင္းက အၿပင္လ.ဝ.က အား သြားေၿပာေသာေၾကာင္ ့သူတို ့ အေၿပးအလႊား ဝင္လာၾကသည္။ ေစာေစာက
ထိုးသည္ ့ လ.ဝ.က အား ဆူၾက ေငါက္ၾကၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ့ကို ေရအိမ္သို ့ ဝင္ခြင္ ့ၿပဳသည္။ တစ္ဦးတည္း ဝင္ခြင္ ့ၿပဳ
ၿခင္းမဟုတ္။ ကိုစိုင္းႏွင္ ့ လက္ထိပ္ခတ္၍ ဝင္ခြင္ ့ေပးၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ဝမ္းပ်က္သြားသည္ ့ ေဘာင္းဘီရွည္အား
လဲခြင္ ့ေပးရန္အတြက္ ထပ္ေၿပာရသည္။ ထိုအခါမွာေတာ ့ ကိုစိုင္းကို လက္ထိပ္ၿဖဳတ္ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ့အား
အိမ္သာေဘာင္ႏွင္ ့ တြဲ၍ ခတ္ထားၿပန္သည္။ ထပ္ၿပီး ေမးၿမန္းစစ္ေဆးၿခင္းေတာ ့ မရွိေတာ ့။
ထို ့ေနာက္ တစ္အိမ္လံုးအား ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြရင္း သူတို ့ လိုခ်င္ေနသည္ ့ ေက်ာင္းသားကဒ္အတု လုပ္သည္ ့
စီဒီၿပားအား ေမးၿမန္းရွာေဖြၿပန္သည္။ မရွိေၾကာင္းယံုၾကည္ေတာ ့မွ ရဲစခန္းသို ့ ေခၚေဆာင္သြားေတာ ့သည္။
စုစုေပါင္း ကြ်န္ေတာ္တို ့ အဖမ္းခံရသည္က ေလးဦး ၿဖစ္သည္။ လင္မယားစံုတြဲ တစ္တြဲ ပါသည္။ လမ္း၌ ေက်ာင္း
သားကဒ္အတုႏွင္ ့အဖမ္းခံလာရသူ ေမာင္ေက်ာ္ ဆိုေသာ ကရင္တစ္ဦး၊ ၿပီးေတာ ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ၿဖစ္သည္။
အဓိက တရားခံမွာ ေမာင္ေက်ာ္ ၿဖစ္၏။
စင္စစ္ သူက ဒီအိမ္မွာ ေနသူလည္း မဟုတ္။ သူ ့အိမ္ကို ၿပရမည္ ့အစား အလည္အပတ္ လာဖူးေသာ ဤအိမ္
သို ့ ေခၚလာသၿဖင္ ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့မွာ ေနရင္း ထိုင္ရင္း အကုသိုလ္ ဝင္ၿခင္းပင္ ၿဖစ္၏။ အိမ္အလည္လာရင္း
အဖမ္းခံရသူမို ့ ဆြမ္းခံရင္း ငွက္သင္ ့သည္ ့ ကိန္းပင္။
ကြ်န္ေတာ္ ့ အကုသိုလ္က ဤမွ်ႏွင္ ့မရပ္ေသး။
ကိုစိုင္းအား ရဲမ်ားက ရဲစခန္း၌ စစ္ခ်က္ယူၿပီး ၿပန္လႊတ္ခ်ိန္တြင္ ကိုစိုင္း၏ မလိမၼာမႈေၾကာင္ ့ ကြ်န္ေတာ္ ့အစ္ကို
အိမ္ေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္ တည္းေသာ အိမ္ပါ အဖမ္းခံရၿပန္သည္။ ကိုစိုင္းက ရဲစခန္းမွ ထြက္ထြက္ခ်င္း အစ္ကို ့အိမ္
သို ့ ဝင္တည္း၏။ ထိုအိမ္က လက္မခံေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္တည္းေသာ အိမ္သို ့ သြားတည္းသည္။ ရဲမ်ားက
တစ္ပတ္အတြင္း ႏွစ္အိမ္စလံုးကို ဝင္ဖမ္းပါေတာ ့သည္။ စုစုေပါင္း လူသံုးဆယ္ေက်ာ္ အဖမ္းခံရေလၿပီ။
ကြ်န္ေတာ္ ့အစ္ကိုက ရန္ကုန္ၿပန္သြားသၿဖင္ ့ အဖမ္းမခံရ။
ထိုၿပႆနာမ်ားအားလံုးသည္ ကြ်န္ေတာ္ ့အစ္ကို၏ ရည္းစားၿဖစ္သူ ၿဖဴၿဖဴ ႔ အေပၚ၌ ပံုက်လာပါေတာ ့သည္။
ကြ်န္ေတာ္ ့အား အိမ္ရွင္အၿဖစ္ စြပ္စြဲသူ တစ္ေယာက္မွ မရွိ။ ၿဖဴ ႔ၿဖဴ ႔ကိုေတာ ့ သူ ့အိမ္သားမ်ားက အိမ္ရွင္အၿဖစ္
စြပ္စြဲၾကေတာ ့သည္။ တစ္ဦးမိလွ်င္ပင္ အိမ္ရွင္မွာ ေၿခာက္လ အၿပစ္ဒဏ္ခံရမည္ ၿဖစ္၍ ၿဖဴ ႔ၿဖဴ ႔ အၿဖစ္မွာ
မသက္သာ။ အိမ္သံုးအိမ္ အဖမ္းခံရသည္တြင္ ႏွစ္အိမ္မွာ အိမ္ရွင္ မရွိ။ စုေပါင္း ေနၾကပါသည္ဟု ထြက္ဆိုေသာ္
ၿငား ၿဖဴ ႔ၿဖဴ ႔ကိုေတာ ့ အိမ္မွာ ေနသူမ်ားက သူတို ့ လစဥ္၊လစဥ္ လစာ ေပးရပါသည္။ ၿဖဴၿဖဴႏွင္ ့ အစ္ကိုမွာ
အိမ္ရွင္ပါဟု စြပ္စြဲၾကေလေတာ ့သည္။
( ဆက္ရန္ )
................................................................................................................
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဆရာမာန္ ( ေတာင္လံုးၿပန္ ) ၏ ဝတၳဳ ၿဖစ္ပါသည္။
Look back to memory lane
1 year ago
